ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: "ΘΕΩΡΩ ΤΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ"

Μετά το σάλο και τα ειρωνικά σχόλια που προκάλεσε η αποκάλυψη ότι ο Σάκης Ρουβάς θα ερμηνεύσει το «Άξιον Εστί» στη συναυλία «90 χρόνια Μίκης Θεοδωράκης», η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 2 Μαΐου στη Νέα Σμύρνη, ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης αποφάσισε να τοποθετηθεί δημόσια για την επιλογή του δημοφιλή τραγουδιστή.

Ο Μίκης Θεοδωράκης αποφάσισε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους μέσα από την ακόλουθη ανακοίνωση, μέσα από την οποία αναλύει τους λόγους για τους οποίους είναι υπέρ της επιλογής του Σάκη Ρουβά:

«Επειδή τελευταία γράφτηκαν πολλές ανακρίβειες με αφορμή τη συμμετοχή του κ. Ρουβά στην συναυλία που διοργανώνει ο Δήμος Νέας Σμύρνης με το «Άξιον Εστί», αναγκάζομαι να διευκρινίσω τα εξής:

1) Είναι γνωστές οι απόψεις μου για το θέμα των «απαγορεύσεων», τις οποίες απόψεις υποστηρίζω εδώ και δεκαετίες και συνοψίζονται στα εξής:Πιστεύω ότι το έργο από τη στιγμή που θα δημιουργηθεί, ξεφεύγει ακόμα και από τον ίδιο τον δημιουργό, που δεν έχει δικαίωμα να κρίνει δικτατορικά ποιος είναι «άξιος» να το ερμηνεύσει και ποιος όχι. Μόνος κριτής είναι το κοινό και ο χρόνος. Αυτοί τελικά κρίνουν τι θα πάει στα σκουπίδια και τι θα μείνει για πάντα. Θα πρέπει επίσης να πω ότι θεωρώ την χειρότερη εκτέλεση πολύ καλύτερη από μια απαγόρευση.

2) Όχι, δεν ήταν δική μου απόφαση η επιλογή του κ. Ρουβά, όπως αναληθώς βλέπω να αναγράφεται σε διάφορες ιστοσελίδες. Την πληροφορήθηκα εκ των υστέρων, ως τετελεσμένο γεγονός, από τον μαέστρο κ. Ορφανίδη, που μίλησε εδώ και αρκετές μέρες με την γραμματέα μου, στην οποία και ανακοίνωσε την απόφαση του Δήμου Νέας Σμύρνης να οργανώσει τιμητική για τα 90 μου χρόνια συναυλία με το «Άξιον Εστί», καθώς και τα ονόματα των συντελεστών, στην επιλογή των οποίων δεν είχα την παραμικρή ανάμιξη.

3) Η όλη ιστορία με προκαλεί να τελειώσω την δήλωσή μου αυτή με τις εξής σκέψεις:

Η Μουσική μου και φυσικά και το «Άξιον Εστί» γνώρισε κατά καιρούς απαγορεύσεις από πολλές και διαφορετικές πλευρές. Χούντες, κόμματα, πολιτικές νεολαίες, εφημερίδες, τηλεοράσεις… Πώς να ξεχάσω την επιστολή ακόμα και των δικηγόρων του ίδιου του Ελύτη, την εποχή που ήμουν Γεν. Δ/ντής Μουσικών Συνόλων της ΕΡΤ, στην οποία όπως έγραφαν, «δεν ήταν σίγουροι για την ποιότητα της εκτέλεσης» (κι ας ήμουν εγώ στο πόντιουμ του μαέστρου και ο Μπιθικώτσης στον ρόλο του λαϊκού τραγουδιστή…). Για την ιστορία να πω ότι η συναυλία εκείνη δόθηκε συνολικά 3 φορές στο Ηρώδειο λόγω της πρωτοφανούς ανταπόκρισης του κοινού.

Ελληνικές Δισκογραφικές Εταιρίες που πλούτισαν από το έργο μου, απέσυραν συχνά τους δίσκους μου από το εμπόριο, ενώ πολλοί τραγουδιστές μου, για πολιτικούς ή άλλους λόγους, διέγραφαν τα έργα μου από το ρεπερτόριό τους.

Και διερωτώμαι: Ποια ήταν η αντίδραση των «φίλων της μουσικής μου» σε όλες αυτές τις περιπτώσεις; Απολύτως καμμία! Ούτε ένας Έλληνας δεν θεώρησε χρέος του να υπερασπίσει το έργο μου σε όλες αυτές τις απαγορεύσεις και αποκλεισμούς! Ούτε ένας! Και ξαφνικά βλέπω τώρα να γεμίζει το Ιντερνετ και ο τύπος από δεκάδες δημοσιεύματα «υπερασπιστών του έργου μου», που ζητούν να προστεθώ κι εγώ ο ίδιος στον μακρύ κατάλογο αυτών που κατά καιρούς το απαγόρευσαν. Και γιατί; Διότι, λένε, ο συγκεκριμένος ερμηνευτής ανήκει στην «υποκουλτούρα». Όμως τι σημαίνει άραγε ο όρος αυτός; Το θέμα είναι μεγάλο και πολύπλοκο και εξαρτάται από την οπτική γωνία του καθενός.

Σε ό,τι με αφορά, τι θέλετε να σκεφτώ, όταν βλέπω το έργο μου (που το θεωρούν υποτίθεται ποιοτικό) να μην υπάρχει στη χώρα μου; Και πώς να υπάρχει όταν βρίσκεται επί δεκαετίες ολόκληρες αντιμέτωπο με καταστάσεις σαν αυτές που ανέφερα πιο πάνω, με την ανοχή (στην καλύτερη περίπτωση) και τη σιωπή του θεωρούμενου προοδευτικού χώρου, δηλαδή τουλάχιστον του 60% του λαού μας;

Τι θα πρέπει άραγε να σκεφτώ εγώ που αφιέρωσα τη ζωή μου στην πραγματική Ελληνική Αριστερά και χάρισα στον Λαό μας έργα σαν το «Άξιον Εστί» που από τη μια τα θεωρούν, όπως λένε, υποδείγματα της «καλής κουλτούρας», κι από την άλλη ανέχονται τις κατά καιρούς απαγορεύσεις και το μποϋκοτάζ τους, ακόμα κι από τις ίδιες τις παρατάξεις στις οποίες ανήκουν; Τι να σκεφτώ βλέποντας όλους αυτούς τους ανέκαθεν απόντες να ξυπνούν μόνο στην περίπτωση Ρουβά και να ξεσπαθώνουν λαύροι απαιτώντας από μένα να απαγορεύσω τη συμμετοχή του;

Από όλα αυτά προκύπτει ότι η έννοια της υποκουλτούρας για μένα είναι διαφορετική απ' ό,τι είναι για κείνους. Είναι, πιστεύω, φυσικό να θεωρώ την γενικευμένη ηθική υποκουλτούρα, μέσα στην οποία καταδικάστηκα να ζω, ως απείρως χειρότερη από εκείνη που σχετίζεται με την Τέχνη και τα δυσδιάκριτα σύνορα ανάμεσα στις πολλές και ποικίλες της εκφάνσεις.

Αθήνα, 21η Απριλίου 2015

(Κατάλληλη ημερομηνία να μιλάμε για «απαγορεύσεις»…).

Μίκης Θεοδωράκης»

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26513&subid=2&pubid=113507492

ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΤΗΣ ΒΟΣΤΩΝΗΣ: ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ

Πριν από λίγες ώρες τερμάτισε ο τελευταίος δρομέας του μαραθώνιου της Βοστόνης. Ο 39χρονος Μάικελ Μελάμεμπ ο οποίος πάσχει από μυϊκή δυστροφία ολοκλήρωσε τον αγώνα σε 20 ώρες!

Ένας καθηγητής από τη Βενεζουέλα ο οποίος θέλει να εμπνεύσει τη νεολαία της χώρας του να ασχοληθεί με τον αθλητισμό και να μην τα παρατάει ποτέ, όποια και αν είναι τα εμπόδια, είναι η μεγαλύτερη ιστορία του μαραθωνίου της Βοστόνης. Ο Μελάμεμπ, ο οποίος όταν ήταν μικρός επισκέφτηκε νοσοκομείο της Βοστόνης εξαιτίας της μυικής δυστροφίας (μυοπάθεια η οποία αποδυναμώνει τους μύς που κινούν το ανθρώπινο σώμα), ολοκλήρωσε τον μαραθώνιο σε 20 ώρες προκαλώντας τεράστια συγκίνηση στους Βοστονέζους. Μάλιστα η ιστορία του έγινε γνωστή μέσω του twitter και αρκετοί ήταν αυτοί που μόλις το πληροφορήθηκαν πήγαν στη γραμμή του τερματισμού παρά τη βροχή για να υποδεχθούν τον τελευταίο δρομέα του αγώνα. «Η βροχή, η απόσταση, το κρύο. Σήμερα τα ξεπέρασα όλα γιατί ήμασταν ομάδα. Η ανθρώπινη δημιουργικότητα, η ανθρώπινη μαγεία εμφανίζεται πάντα» δήλωσε ο 39χρονος μόλις ολοκλήρωσε τον 5ο μαραθώνιο της ζωής του. Έχοντας βάλει στόχο τους έξι μεγάλους, αγωνίστηκε και τερμάτισε σε Βερολίνο, Νέα Υόρκη, Σικάγο, Τόκιο, Βοστόνη και πλέον του λείπει μόνο του Λονδίνου.

http://sportsfeed.gr/2015/04/21/apistefti-dinami-psixis-2/

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΙΑΝΟΣ: Ο ΥΠΕΡΑΘΛΗΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ

Ένα μοναδικό ρεκόρ από έναν σπουδαίο Έλληνα. Ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος, διασχίζοντας και την έρημο Σαχάρα, έγραψε παγκόσμια Ιστορία. Μετά και την προ ημερών επιτυχή ολοκλήρωση του υπερμαραθώνιου δρόμου, Marathon de Sables, στις αρχές του Απρίλιου, ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος έγινε ο πρώτος άνθρωπος στην παγκόσμια Ιστορία που έχει ολοκληρώσει τρεις από τις πιο απαιτητικές προκλήσεις του κόσμου κάτω από πολύ διαφορετικές, ακραίες και επικίνδυνες περιβαλλοντικές συνθήκες

Ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος, εξερευνώντας τα ανθρώπινα όρια, έχει επιχειρήσει επιτυχώς ορισμένες από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της Γης.

 - Το 2000, διέσχισε, κολυμπώντας, τη Μάγχη με τον γρηγορότερο χρόνο που καταγράφηκε παγκοσμίως εκείνη τη χρονιά και την καλύτερη ελληνική επίδοση ως σήμερα.

 - Το 2004, έγινε ο πρώτος Έλληνας που ανέβηκε στο Έβερεστ από τη βόρεια και επικίνδυνη διαδρομή του Θιβέτ.

 - Το 2011, με αφετηρία το νοτιότερο σημείο της Πελοποννήσου, κολύμπησε ασταμάτητα έως τις ακτές της Κρήτης, καλύπτοντας τη συγκλονιστική απόσταση των 62,76 μιλίων, και έγινε ο πρώτος άνθρωπος στην Ιστορία που κατόρθωσε να διασχίσει, κολυμπώντας, το ανοιχτό Αιγαίο Πέλαγος.

 - Τον Απρίλιο του 2015, ολοκλήρωσε τον Marathon de Sables, έναν από τους πιο αντίξοους υπερμαραθώνιους, στην έρημο Σαχάρα. Ο Marathon de Sables, διάρκειας επτά ημερών, χαρακτηρίζεται από το Discovery Channel ως o σκληρότερος αγώνας δρόμου στη γη.

Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος αναφέρεται στην εμπειρία του Marathon des Sables. «Μοναδική εμπειρία. Η αλήθεια είναι ότι οι περιβαλλοντικές συνθήκες ήταν σκληρές και οι επιπτώσεις στο σώμα μου επίπονες και εντελώς διαφορετικές -εάν πρέπει να τις συγκρίνω με εκείνες των προηγούμενων εγχειρημάτων μου. Ένα αφιλόξενο περιβάλλον με ακραίες θερμοκρασίες, 52 βαθμούς κατά τη διάρκεια της ημέρας και μέχρι μόλις πέντε τη νύχτα, δυνατές και επίμονες αμμοθύελλες, δύσκολα περάσματα με εναλλαγές από το βραχώδες έδαφος στις αχανείς και αμμώδεις επιφάνειες, διαδρομές με έντονες κλίσεις και τα χιλιόμετρα πολλά. Αναφέρω κάποια από τα αναπόφευκτα δεινά, όπως αυτό της αφυδάτωσης, της ηλίασης, των εγκαυμάτων, των ανοιχτών πληγών στα πέλματα, των μυοσκελετικών τραυματισμών στα γόνατα και τους μηρούς. Δεν γίνεται να μην αναφέρω ότι όλα αυτά είχαν και μεγάλη επιρροή στην ψυχολογία μου, η οποία ομολογώ ότι κάποιες στιγμές με πήγε σε "σκοτεινά" μονοπάτια» σημειώνει.

 Σημαντική είναι, ωστόσο, η επιστημονική συνεργασία και τα αποτελέσματα στον Marathon de Sables.

 Κατά τη διάρκεια του εγχειρήματος στη Σαχάρα, ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος, εξειδικευμένος γιατρός και διδάκτορας φυσιολογίας στις αντίξοες περιβαλλοντικές συνθήκες, σε συνεργασία με τον επικεφαλής του Εργαστηρίου Περιβαλλοντικής Φυσιολογίας FAME Lab στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, επιστήμονα και ακαδημαϊκό δρ Αντρέα Φλουρή, μελέτησαν την απόδοση του ανθρώπινου οργανισμού κάτω από τις αντίξοες περιβαλλοντικές συνθήκες της ερήμου, τις προσαρμογές της ανθρώπινης φυσιολογίας πριν και κατά τη διάρκεια της έκθεσης στο συγκεκριμένο περιβάλλον, και σε ό,τι αφορά μετά το εγχείρημα, την αντιμετώπιση των αναπόφευκτων ιατρικών προβλημάτων.

 Όπως τονίζει ο κ. Φλουρής, η ποιότητα αλλά και ο όγκος των επιστημονικών δεδομένων που συλλέχθηκαν θα είναι τα πρώτα τέτοιου είδους στη διεθνή βιβλιογραφία, με απώτερο σκοπό να μπορέσουν να βοηθήσουν και άλλους αθλητές, αλλά και να προασπίσουν την υγεία ανθρώπων σε μελλοντικές αποστολές ή ακόμα και κατά τη διάρκεια παραμονής ή εργασίας σε ακραία και αντίστοιχα περιβάλλοντα ανά τον κόσμο.

 Μέσω του project «ICE WATER FIRE», o Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος στήριξε έμπρακτα τον βρετανικό και διεθνώς αναγνωρισμένο περιβαλλοντικό οργανισμό για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, Opwall Trust, με σκοπό να διαδοθούν η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των ανθρώπων προς τον πλανήτη, καθώς και η απαραίτητη γνώση για τη διατήρηση και προστασία των πηγών ενέργειας, με στόχο την εξασφάλιση της ευημερίας και ευεξίας του ανθρώπινου είδους. Ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος είναι συνδεδεμένος με την Opwall Trust ως γιατρός αποστολών στις περιβαλλοντικές εκστρατείες τους ανά τον κόσμο.

«Είμαι συγκινημένος από την αγάπη και την ανταπόκριση του κόσμου. Ελπίζω, η γενικότερη πορεία μου και οι ιδέες που πρεσβεύω να αποτελούν έστω μια σπίθα έμπνευσης για τους συνανθρώπους μου. Πιστεύω στο ομαδικό πνεύμα, και όπως αποδείχτηκε μέσα από αυτό μου το πρόσφατο εγχείρημα, όταν συμβαίνει, πολλαπλασιάζεται η χαρά και μοιράζεται ο πόνος. Ευχαριστώ θερμά και ειλικρινά για την πολύτιμη στήριξη και υποστήριξη» δεν παραλείπει να τονίσει.

 Ο Γεώργιος-Ιωάννης Τσιάνος μιλάει για τα σχέδια που έχει μετά την επιτυχία του Marathon des Sables. «Έχω ξεκινήσει τη μελέτη και τον σχεδιασμό ενός εγχειρήματος ιατρικής φύσης, με σκοπό να υλοποιηθεί στην Ελλάδα, και για την Ελλάδα. Ήδη, εξετάζω κάτω από ποιες συνθήκες θα ολοκληρωθεί και με ποιους συνεργάτες και συμμετέχοντες. Όσον αφορά κάτι αθλητικό, πριν τη Σαχάρα άρχισα να φλερτάρω με μία εκπληκτική πρόκληση, έναν ομαδικό αγώνα σε πολικές συνθήκες και είμαι, ήδη, στην αναζήτηση κατάλληλων και εξειδικευμένων ανθρώπων για τον σχηματισμό αυτής της νέας ελληνικής αποστολής. Και φυσικά χορηγούς και επενδυτές με όραμα και έμπνευση».

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=31205&subid=2&pubid=113506728

ΤΟ ΕΓΚΡΙΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ FORBES ΦΙΛΟΞΕΝΕΙ ΣΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΜΑΙΟΥ 2015, ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΤΗ ΝΤΙΝ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ.

 

Σύμφωνα με το γνωστό περιοδικό Forbes η περιουσία του ανέρχεται σε 2,1 δις δολάρια. Είναι στη λίστα Forbes 400, με τους πλουσιότερους ανθρώπους στην Αμερική και φυσικά ανάμεσα στους 20 πλουσιότερους Έλληνες ανά τον κόσμο 

Ο Ντιν Μητρόπουλος είναι γνωστός στον επιχειρηματικό κόσμο για την ικανότητα του να αυξάνει την αξία παραδοσιακών προϊόντων και εταιρειών. Αυτή του η ικανότητα είναι ο λόγος που το Forbes τον επέλεξε για εξώφυλλο. Το θαύμα, όπως χαρακτηρίζει το Forbes την ανάκαμψη της εταιρείας σνακ Twinkie’s, την οποία αγόρασε και κατάφερε όχι μόνο να την κάνει ξανά μια κορυφαία επιχείρηση αλλά και να αποκομίσει τεράστια κέρδη ύψους 2 δις δολαρίων. Είχε στην ιδιοκτησία του την Pabst Brewing μέχρι το 2014, οπότε και την πούλησε για 750 εκατομμύρια δολάρια τριπλασιάζοντας το αρχικό κεφάλαιο επένδυσης. 

Η οικογένεια του μετακόμισε από την Ελλάδα στην Αμερική όταν ο ίδιος ήταν 10 ετών. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων στο  Babson College στην Μασσαχουσέτη, ένα από τα κορυφαία κολέγια στον κόσμο στον τομέα των επιχειρήσεων. Διαβάστε αποσπάσματα από το αφιέρωμα του Forbes: «Το νέο εργοστάσιο είναι φωτεινό και καθαρό. Άπειρες σειρές Twinkies βρίσκονται κατά μήκος του αξίας $ 20.000.000 αυτόματου συστήματος ψησίματος με την ακρίβεια των σοβιετικών στρατιωτών σε μια παρέλαση της Πρωτομαγιάς. Το εργοστάσιο με 500 άτομα προσωπικό παράγει πάνω από 1 εκατομμύριο Twinkies την ημέρα, 400 εκατομμύρια ετησίως. Αυτό είναι το 80% της συνολικής παραγωγής υπό το παλαιό καθεστώς που απαιτούσε 14 εργοστάσια και 9.000 υπαλλήλους. Και είναι έτοιμο να γίνει ακόμα πιο αποτελεσματικό: ο Μητρόπουλος και ο συνεργάτης του Jhawar μόλις εγκατέστησαν ένα δεύτερο σύστημα Auto-Bake για cup cakes». «Είναι ειδικός στο να παίρνει χρεοκοπημένες εταιρείες και να τις «νοικοκυρεύει» και να τις οδηγεί ξανά στην επιτυχία. Σε ηλικία 32 ετών αγόρασε την πρώτη του Αμερικάνικη εταιρεία, μια εταιρεία τυριών στο Βερμόντ. Οι δύο γιοί του Έβαν και Ντάρεν έχουν μπει στις οικογενειακές επιχειρήσεις. Από μικρά παιδιά βοηθούσαν στα μαγαζιά όπως μπορούσαν».

Διαβάστε περισσότερα: http://www.ellines.com

ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΕΤΡΟΥΝΙΑ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΕΝΟΡΓΑΝΗΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗΣ ΣΤΟΥΣ ΚΡΙΚΟΥΣ

Πρωταθλητής Ευρώπης αναδείχθηκε στους κρίκους ο Λευτέρης Πετρούνιας. Ο Έλληνας γυμναστής πραγματοποίησε εντυπωσιακή εμφάνιση στον τελικό του οργάνου και με 15.866 βαθμούς κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλήμα, που διεξάγεται στο Μονπελιέ. Το ασημένιο μετάλλιο «μοιράστηκαν» ο Γάλλος Σαμίρ Αϊτ Σαϊντ και ο Ρώσος Ντενίς Αμπλιαζίν με 15.566β.

Το να κερδίζεις ένα χρυσό μετάλλιο σε μια τέτοια διοργάνωση, όταν στη χώρα μας υπάρχουν τόσες δυσκολίες σε αθλητικό επίπεδο αλλά και γενικότερα, είναι πολύ σημαντικό και αποκτά ξεχωριστή αξία. Είναι μια επιτυχία που περίμενα και για την οποία δούλευα εδώ και χρόνια. 

Θέλω να αφιερώσω αυτό το μετάλλιο στην οικογένειά μου, στον προπονητή μου, Δημήτρη Ράφτη, στο γιατρό της Εθνικής ομάδας, Οδυσσέα Παξινό, φυσικά στο χορηγό μου Stoiximan.gr, αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα που δοκιμάζεται. Το είπα στη Γερμανία το Μάρτιο, όταν κέρδισα το χρυσό στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κότμπους και το ξαναλέω τώρα», δήλωσε αμέσως μετά την «στέψη» του ο Λευτέρης Πετρούνιας και συμπλήρωσε:

«Η διαφορά των 0,300 β. από το Ρώσο και το Γάλλο που με ακολούθησαν στο βάθρο, τους ίδιους αθλητές που είχαν βγει πρωταθλητές Ευρώπης πέρσι και πρόπερσι, είναι η απόδειξη ότι έχουμε δουλέψει πάρα πολύ σκληρά. Το αποτέλεσμα της δουλειάς μας, μας έχει φέρει ένα επίπεδο ψηλότερα από τους υπόλοιπους. Επόμενος στόχος είναι οι Ευρωπαϊκοί Αγώνες στο Μπακού, όπου θα αγωνιστώ στο σύνθετο ατομικό, αλλά η μεγάλη πρόκληση είναι το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του φθινοπώρου στη Γλασκόβη, όπου θα κυνηγήσω ένα μετάλλιο στους κρίκους, για να πάρω απευθείας την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. 

Για μένα, η διαδικασία της πρόκρισης ξεκίνησε από σήμερα και έχει πολύ μεγάλη σημασία το ότι θα πάω στη Γλασκώβη ως πρωταθλητής Ευρώπης. Σχεδόν όλοι οι μεγάλοι αντίπαλοί μου στους κρίκους είναι από την Ευρώπη και πιστεύω ότι οι υποψήφιοι για τα μετάλλια θα είμαστε οι ίδιοι και στο Παγκόσμιο, με μοναδική προσθήκη τον Βραζιλιάνο Ολυμπιονίκη Αρτούρ Ναμπαρέτε Ζανέτι».

Για τον 25χρονο πρωταθλητή, αυτό ήταν το δεύτερο μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, αλλά και η πέμπτη συμμετοχή σε τελικό των κρίκων, σε ισάριθμες παρουσίες του στο θεσμό. Είχε κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο στο ντεμπούτο του στο θεσμό, το 2011 στο Βερολίνο, ενώ είχε καταταγεί 5ος στις τρεις επόμενες διοργανώσεις, το 2012 στο Μονπελιέ, το 2013 στη Μόσχα και το 2014 στην Σόφια.



Συνολικά, είναι το 24ο μετάλλιο της Ελλάδας στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα ενόργανης γυμναστικής ανδρών-γυναικών και το 11ο χρυσό, που βάζει τον Πετρούνια στο ίδιο εκλεκτό «κλαμπ» με τους Βλάση Μάρα (5 χρυσά στο μονόζυγο), Δημοσθένη Ταμπάκο (2 χρυσά στους κρίκους), Ιωάννη Μελισσανίδη (1 χρυσό στο άλμα), Βασίλη Τσολακίδη (1 χρυσό στο δίζυγο) και Λευτέρη Κοσμίδη (1 χρυσό στο έδαφος).

Το 6ο ατομικό Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ενόργανης γυμναστικής ολοκληρώνεται αύριο (Κυριακή 19/04) με το δεύτερο σκέλος των τελικών οργάνων, όπου θα υπάρχει διπλή ελληνική παρουσία, με τη Βάσω Μιλλούση να διεκδικεί το πρώτο της ευρωπαϊκό μετάλλιο στη δοκό ισορροπίας και τον πολυνίκη του θεσμού στο μονόζυγο Βλάση Μάρα να στοχεύει στο όγδοο μετάλλιό του.

http://sports.in.gr/othersports/article/?aid=1231400965

ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΣΤΗ ΓΥΑΡΟ

Eναν ανεκτίμητο οικολογικό θησαυρό έφερε στο φως η χαρτογράφηση του βυθού της Γυάρου από το Πανεπιστήμιο Πατρών και την περιβαλλοντική οργάνωση WWF: Το 50% της θαλάσσιας περιοχής του νησιού καλύπτεται από προστατευόμενους οικοτόπους, όπως λιβάδια Ποσειδωνίας και πυκνούς κοραλλιογενείς σχηματισμούς.

Το στιγματισμένο ερημονήσι της εξορίας αποκαλύπτεται πλέον ως παράδεισος βιοποικιλότητας. Εκεί ζει το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού της μεσογειακής φώκιας ενώ πρόσφατα ερευνητές που εργάζονται στην περιοχή στο πλαίσιο του προγράμματος ΚΥΚΛΑΔΕΣ LIFE έμειναν έκπληκτοι ανακαλύπτοντας περίπου 2.000 θαλασσοπούλια Puffinus yelkouan, μία από τις μεγαλύτερες αποικίες στην Ελλάδα.

Ο βυθός της Γυάρου συνιστά πλέον τον καλύτερα χαρτογραφημένο βυθό των ελληνικών θαλασσών. Η ενδελεχής έρευνα και η γνώση των χαρακτηριστικών του κρίθηκαν απαραίτητες, καθώς η WWF επιδιώκει τη δημιουργία ενός πρωτοποριακού μοντέλου θαλάσσιας προστατευόμενης περιοχής στη Γυάρο με τη συμμετοχή των κοινωνιών της Σύρου και της Ανδρου.

Η ομάδα του εργαστηρίου Θαλάσσιας Γεωλογίας και Φυσικής Ωκεανογραφίας του τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών ερευνώντας μια έκταση συνολικού εμβαδού 57.3 km² διαπίστωσε πως περισσότερα από 24 km² καλύπτονται από οικοτόπους έντονης ποικιλομορφίας και μεγάλης οικολογικής αξίας.

Η διαδικασία της χαρτογράφησης υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος ΚΥΚΛΑΔΕΣ LIFE, το οποίο στοχεύει στην προστασία της μεσογειακής φώκιας στις βόρειες Κυκλάδες. «Στη Γυάρο», εξηγεί ο Ιάσονας Κάντας, υπεύθυνος επικοινωνίας της WWF, «το 2014 κατεγράφησαν 55 άτομα του είδους τη στιγμή που ο παγκόσμιος πληθυσμός αποτελείται από 500-600 μεσογειακές φώκιες.

Μάλιστα λόγω της έλλειψης ανθρωπογενών παρεμβάσεων στο νησί παρατηρείται μια εικόνα μοναδική στη Μεσόγειο: Μπορεί κάποιος να δει τις μεσογειακές φώκιες να κάθονται ήρεμες στις ακτές. Αντίστοιχος πληθυσμός εντοπίζεται και στις Σποράδες, οι οποίες καλύπτουν όμως μια μεγαλύτερη γεωγραφικά έκταση. Επίσης, στη Γυάρο ο αριθμός των γεννήσεων του είδους παραμένει σταθερός. Στο νησί υπάρχει απίστευτη βιοποικιλότητα».

Hδη τοπικοί φορείς των Κυκλάδων έχουν συστήσει συμβούλιο με τη συμμετοχή της WWF, το οποίο εξετάζει τη δημιουργία μιας προστατευόμενης ζώνης, η οποία θεωρείται ότι θα προστατεύσει το φυσικό τοπίο της περιοχής, θα ενισχύσει την υγιή αλιεία και θα δώσει ώθηση στον τουρισμό. Στόχος είναι το δίκτυο που θα διαμορφωθεί να το διαχειρίζονται, μετά την ολοκλήρωση του περιβαλλοντικού προγράμματος, οι τοπικές κοινωνίες.

Η ιστορία
Τόπος μαρτυρίου για χιλιάδες αγωνιστές

Ταυτισμένη στη συνείδηση των πολλών με τη βαρβαρότητα της εξορίας, τόπος φυλακής και μαρτυρίου για χιλιάδες πολιτικούς κρατούμενους, πρώην αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και μετέπειτα κυνηγημένους του Εμφυλίου πολέμου, η Γυάρος έμελλε να συνδεθεί άρρηκτα με την πολιτική ιστορία της χώρας.

Κοραλλιογενής σχηματισμός: Ενα μικρό δείγμα του οικολογικού θησαυρού στον βυθό της Γυάρου Φωτό: A. Bonetti

Τα εγκαίνια της ντροπής, όπως αποκαλείται συχνά η επίσημη έναρξη της λειτουργίας των φυλακών για τους κομμουνιστές, έγιναν το 1947.

Οι κρατούμενοι
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας των συνταγματαρχών τα κάτεργα γέμισαν πάλι με περίπου 6.500 κρατούμενους, κάποιοι εκ των οποίων είχαν ξαναφυλακιστεί εκεί τη δεκαετία του '40.

Οριστικά το κολαστήριο της Γυάρου έκλεισε τον Ιούλιο του 1974, όμως τα κτίρια που έχτισαν οι εξόριστοι με τα χέρια τους υπάρχουν ακόμη στο νησί.

Το εντυπωσιακό είναι ότι, σύμφωνα με μαρτυρίες, η Γυάρος είχε χρησιμοποιηθεί ως τόπος εξορίας ήδη από τα ρωμαϊκά και βυζαντινά χρόνια.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=23106&subid=2&pubid=64164888

ΧΡΥΣΟ ΦΟΙΝΙΚΑ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΣΤΙΣ ΚΑΝΝΕΣ Η ΤΑΙΝΙΑ «TΗΕ LOBSTER» TΟΥ ΛΑΝΘΙΜΟΥ

Στο διαγωνιστικό τμήμα της 68ης διοργάνωσης του Φεστιβάλ των Καννών θα συμμετέχει η νέα ταινία  του Γιώργου Λάνθιμου, με τίτλο «Ο Αστακός» («The Lobster»), σε σενάριο του ίδιου και του Ευθύμη Φιλίππου.

Θυμίζουμε πως ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, Τιερί Φρεμόν, ήταν αυτός που κάλεσε για πρώτη φορά τον Έλληνα σκηνοθέτη στις Κάνες, το 2009, επιλέγοντας την ταινία του «Κυνόδοντας» για το πρόγραμμα «Ένα κάποιο βλέμμα», όπου και  βραβεύτηκε, φτάνοντας τελικά μέχρι και τα Όσκαρ. Το φετινό Φεστιβάλ των Καννών θα πραγματοποιηθεί από τις 13 έως τις 24 Μαΐου.

Ενάντια στους κανόνες

Το «The Lobster» αφορά σε μια αντισυμβατική ιστορία αγάπης, τοποθετημένη σε ένα δυστοπικό, κοντινό μέλλον, όπου όλοι οι μόνοι άνθρωποι, σύμφωνα με τους κανόνες της πόλης, συλλαμβάνονται και μεταφέρονται σε ξενοδοχείο. Εκεί είναι υποχρεωμένοι να βρουν έναν ταιριαστό σύντροφο, μέσα σε 45 ημέρες. Αν αποτύχουν, μεταμορφώνονται σε ένα ζώο της επιλογής τους κι απελευθερώνονται στο δάσος. Ένας απελπισμένος άντρας το σκάει από το ξενοδοχείο στο δάσος, εκεί όπου ζουν οι μοναχικοί, κι εκεί ερωτεύεται, ακόμη κι αν αυτό είναι ενάντια στους κανόνες τους.

Σκηνή από τα γυρίσματα του «The Lobster»

Από την ελληνική πλευρά, η παραγωγός εταιρεία είναι η «Faliro House» του Χρήστου Κωνσταντακόπουλου,  από την Ιρλανδία η «Element Pictures», από τη Μ. Βρετανία η «Limp  Films» και η «Scarlet Films», από τη Γαλλία η «Haut & Court» και από την Ολλανδία η «Lemming Film». Η ταινία έχει χρηματοδοτηθεί από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, το Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, το Συμβούλιο Κινηματογράφου της Ιρλανδίας και το Ολλανδικό Ταμείο Χρηματοδότησης για τον Κινηματογράφο, καθώς και από το Eurimages.

Οι διεθνείς πωλήσεις ανήκουν στην αγγλική εταιρεία Protagonist Pictures, ενώ τη διανομή σε Ελλάδα και Κύπρο έχει εξασφαλίσει η Feelgood 

Entertainment

. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην Ιρλανδία, με πρωταγωνιστές τους Ρέιτσελ Βάις, Κόλιν Φάρελ, Λεά Σεϊντού, Τζον Σι Ράιλι, Μπεν Γουίσο, Αριάν Λαμπέντ και Αγγελική Παπούλια.

Ο Γιώργος Λάνθιμος

Από την ίδρυσή του, το Φεστιβάλ των Καννών έχει παραμείνει πιστό στον ιδρυτικό σκοπό του, ο οποίος είναι  να εστιάσει και να αναδείξει ταινίες,  συμβάλλοντας στην ανάπτυξη του κινηματογράφου, την ενίσχυση της κινηματογραφικής βιομηχανίας παγκοσμίως, διοργανώνοντας μια γιορτή για τον κινηματογράφο σε διεθνές επίπεδο.

Το επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Καννών, Τιερί Φρεμό,  και ο πρόεδρος, Πιερ Λεσκίρ, παρουσίασαν το μεσημέρι της Πέμπτης το επίσημο πρόγραμμα της φετινής διοργάνωσης. Στην ομιλία του, ο Φρεμό ανέφερε πως, παρότι συχνά έχει κατηγορηθεί γι’ αυτό, φρόντισε να μην επιλέξει ταινίες μόνο «γνωστών» στο Φεστιβάλ δημιουργών. Ωστόσο, το διαγωνιστικό πρόγραμμα συμπεριλαμβάνει γνωστά ονόματα, όπως  τους Τοντ Χέινς, Ζακ Οντιάρ, Χου Χσιάο Χσιεν, Νάνι Μορέτι, Ματέο Γκαρόνε, Γκας Βαν Σαντ, καθώς και νέους δημιουργούς όπως τον Ούγγρο σκηνοθέτη Λάζλο Νέμες.

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Καννών, Τιερί Φρεμό

Εκτός συναγωνισμού, σε ειδικές προβολές, θα παρουσιαστούν ενδιαφέρουσες παραγωγές, όπως το «Irrational Man» του Γούντι Αλεν, το «Mad Max: Fury Road» του Τζορτζ Μίλερ, αλλά και το ντοκιμαντέρ του Ασίφ Καπάντια, «Amy», για τη ζωή και τη μουσική της Έιμι Γουάινχαουζ, ενώ στο κόκκινο χαλί που οδηγεί στην αίθουσα Lumier θα παρελάσουν μεγάλοι αστέρες όπως οι Τομ Χάρντι,  Σαρλίζ Θερόν,  Κέιτ Μπλάνσετ, Χοάκιν Φίνιξ,  Νάταλι Πόρετμαν,  Μάθιου Μακόναχι,  Χάρβεϊ Καϊτέλ και ο Μπενίτσιο Ντελ Τόρο.

Η Κατρίν Ντενέβ πρωταγωνιστεί στην ταινία έναρξης,  «La Tete Haute» της Εμανουέλ Μπερκό

Οι ταινίες που θα διεκδικήσουν τον Χρυσό Φοίνικα·            «La Tete Haute» της Εμανουέλ Μπερκό
·            «Dheepan» του Ζακ Οντιάρ
·            «La Loi du Marche» του Στεφάν Μπριζέ
·            «Marguerite et Julien» της Βαλερί Ντονζελί·            «The Tale of Tales» του Ματέο Γκαρόνε·            «Carol» του Τοντ Χέινς
·            «The Assasin» του Χου Χσιάο Χσιεν
·            «Mountains May Depart» του Ζια Ζάνγκε·            «Our Little Sister» του Χιροκάζου Κόρε-Εντα·            «Macbeth» του Τζάστιν Κερζέλ
·           «The Lobster» του Γιώργου Λάνθιμου
·            «Mon Roi» της Μαϊγουέν
·            «Mia Madre» του Νάνι Μορέτι
·            «Son of Saul» του Λάζλο Νέμες·            «Youth» του Πάολο Σορεντίνο
·            «Louder than Bombs» του Γιοακίμ Τρίερ·            «The Sea of Trees» του Γκας Βαν Σαντ·            «Sicario» του Ντενί Βιλνέβ.
  www.ellinikes-diakriseis.gr/