Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2014

Βραβεύτηκαν και επισήμως με το Νόμπελ Ειρήνης η Μαλάλα και Ινδός ακτιβιστής

Η Πακιστανή έφηβη Μαλάλα Γιουσαφζάι, η οποία είχε τραυματιστεί από πυρά των Ταλιμπάν, διότι αρνήθηκε να εγκαταλείψει το σχολείο και ο Ινδός ακτιβιστής Καϊλάς Σατιάρτι έλαβαν την Τετάρτη τα βραβεία Νόμπελ Ειρήνης τους, έπειτα από δύο ημέρες τιμητικών εκδηλώσεων για τις προσπάθειές τους όσον αφορά την προάσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών.
Η Μαλάλα έγινε μακράν το νεότερο άτομο στο οποίο έχει απονεμηθεί ποτέ το Νόμπελ. Η Πακιστανή έφηβη έχει επαινεθεί ευρύτατα για την παγκόσμια εκστρατεία την οποία άρχισε αφότου μέλη του κινήματος των Ταλιμπάν την πυροβόλησαν μέσα σε σχολικό λεωφορείο το 2012.
Ορισμένες οργανώσεις στη χώρα τους την κατηγορούν ότι αποτελεί μαριονέτα της Δύσης κι ότι παραβιάζει το συντηρητικό δόγμα του σουνιτικού ισλάμ το οποίο εφαρμόζεται στη χώρα της.
«Λέω την ιστορία μου όχι επειδή είναι μοναδική, αλλά επειδή δεν είναι», τόνισε η 17χρονη Γιουσαφζάι, πιο γνωστή με το μικρό της όνομα, το οποίο χρησιμοποίησε στον τίτλο του βιβλίου που εξέδωσε και του ιδρύματος το οποίο συνέστησε.
«Είναι η ιστορία πολλών κοριτσιών», επέμεινε μιλώντας σε μια πολυτελώς διακοσμημένη αίθουσα του δημαρχείου του Όσλο, κατά την τελετή της απονομής, ανήμερα της επετείου του θανάτου του Σουηδού βιομηχάνου Άλφρεντ Νομπέλ.
Χαμηλό προφίλ από τον Σαριάρτι
Ο κ. Σατιάρτι, ο οποίος πιστώνεται πως έσωσε περίπου 80.000 παιδιά που εργάζονταν υπό συνθήκες που παραπέμπουν σε δουλεία, μερικές φορές έπειτα από βίαιες συγκρούσεις, κράτησε χαμηλό προφίλ, αφήνοντας τη Μαλάλα, που μόνιμα ήταν περικυκλωμένη από θαυμαστές και θαυμάστριες, να συγκεντρώσει τα φώτα της δημοσιότητας.
«Έχασα δύο από τους συνεργάτες μου», είπε ο κ. Σατιάρτι, αναφερόμενος στις προσπάθειές του. «Το να μεταφέρω το άψυχο σώμα ενός συνεργάτη μου ο οποίος μαχόταν για την προστασία των παιδιών είναι κάτι που δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ, ακόμη και τώρα που κάθομαι εδώ για να παραλάβω το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης», πρόσθεσε.
Πηγή: naftemporiki.gr

Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2014

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ- ΕΚΠΛΗΞΗ: ΤΟ 50% ΤΩΝ ΒΡΕΤΑΝΩΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΑΦΟΥΝ ΤΑ ΓΛΥΠΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!!


Μόλις το 26% των Βρετανών θεωρεί ότι είναι δικαιολογημένο τα γλυπτά που κοσμούσαν στην αρχαιότητα τον Παρθενώνα να παραμένουν αυτή τη στιγμή στη Βρετανία, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε σήμερα και που ενισχύει την θέση της Αθήνας, η οποία ζητάει την επιστροφή τους στην Ελλάδα εδώ και 40 χρόνια.



Σχεδόν το 50% των ερωτηθέντων (το 49%) πιστεύει ότι τα γλυπτά πρέπει να επιστραφούν στην Ελλάδα την ώρα που το 24% δεν εκφράζει γνώμη, όπως καταδεικνύει η δημοσκόπηση αυτή που διεξήγαγε το ινστιτούτο YouGov σε δείγμα 1.589 προσώπων το διάστημα μεταξύ 7ης και 8ης Δεκεμβρίου για λογαριασμό της εφημερίδας The Times.
Η δημοσκόπηση αυτή διενεργήθηκε λίγες ημέρες αφότου το Βρετανικό Μουσείο δάνεισε στο μουσείο Ερμιτάζ της Ρωσίας ένα άγαλμα από τα γλυπτά του Παρθενώνα, το άγαλμα του θεού Ιλισσού, μια κίνηση που προκάλεσε την οργή της ελληνικής κυβέρνησης.
Στο σχετικό ερώτημα που τέθηκε στη δημοσκόπηση, το 39% των ερωτηθέντων εξέφρασε την εκτίμηση ότι η ενέργεια αυτή είναι δικαιολογημένη έναντι του 37% που θεωρεί ότι δεν είναι.
Αντιθέτως, γενικότερα για το θέμα του δανεισμού των εκθεμάτων που εκτίθενται στα βρετανικά μουσεία σε άλλα μουσεία σε ολόκληρο τον κόσμο οι ερωτηθέντες δήλωσαν ότι τάσσονται υπέρ σε ποσοστό 57% έναντι 25% που τάσσονται κατά με το επιχείρημα ότι θα μπορούσαν να προκληθούν ζημιές στα γλυπτά.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΑΠΟ ΤΟ "CURIOSITY". ΚΡΑΤΗΡΑΣ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΛΙΜΝΗ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΣΕ ΖΩΗ.

Ένας σημερινός γιγάντιος κρατήρας στον Αρη κάποτε ήταν μια τεράστια λίμνη, που σταδιακά δημιούργησε ένα βουνό στο κέντρο της, ενώ μπορεί να φιλοξενούσε και μικροβιακή ζωή επί εκατομμύρια χρόνια. Αυτό δείχνουν νέα ευρήματα από το ρόβερ «Curiosity» της NASA, το οποίο, αργά αλλά σταθερά, συνεχίζει τις επιστημονικές μελέτες του στην επιφάνεια του «κόκκινου πλανήτη».

Η ανακάλυψη αφορά τον κρατήρα Γκέιλ, διαμέτρου 154 χιλομέτρων, τον οποίο εξερευνά το αμερικανικό ρομποτικό όχημα-εργαστήριο από τον Αύγουστο του 2012 που έφθασε στον Αρη, έχοντας ήδη διανύσει γύρω στα οκτώ χιλιόμετρα έως τώρα, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς και το Space.com. Σήμερα, ο κρατήρας είναι ένα κατάξερο μέρος, όμως στο μακρινό παρελθόν ήταν μια μεγάλη λίμνη, από τα ιζήματα της οποίας σταδιακά δημιουργήθηκε το όρος Σαρπ, ύψους πέντε χιλιομέτρων, στο κέντρο του κρατήρα.
«Η λίμνη αυτή ήταν αρκετά μεγάλη για να έχει διαρκέσει εκατομμύρια χρόνια, επαρκής χρόνος ώστε να έχει εμφανιστεί και αναπτυχθεί η ζωή, καθώς επίσης αρκετός χρόνος για να σχηματιστεί το όρος Σαρπ από τα ιζηματογενή πετρώματα», δήλωσε ο Μάικλ Μέγιερ της NASA, επικεφαλής επιστήμονας του προγράμματος εξερεύνησης του Αρη.
Μεταξύ άλλων, το ρόβερ εντόπισε σε ένα βράχο κρυστάλλους που φαίνεται να είναι άλατα, τα οποία προέρχονται από την εξάτμιση του αρχαίου νερού. Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, κατά πάσα πιθανότητα δεν υπήρχε μια μεμονωμένη λίμνη, αλλά ένα πολύπλοκο σύμπλεγμα από λίμνες, δέλτα ποταμών και ερήμων που διασυνδέονταν και εναλάσσονταν επί εκατομμύρια χρόνια.
Η λίμνη, όσο υπήρχε, δεν πρέπει να ήταν ιδιαίτερα βαθιά, αν και είναι δύσκολο να υπολογιστεί το ακριβές βάθος της. Στα δέλτα των αρχαίων ποταμών το βάθος δεν θα ξεπερνούσε τα λίγα μέτρα.
Τα νερά της λίμνης κυλούσαν από την περιφέρειά της προς το κέντρο της και σταδιακά, με αλλεπάλληλες εναποθέσεις ιζημάτων, «έχτιζαν» τον όρος Σαρπ, μια γεωλογική διαδικασία που θα κράτησε δεκάδες εκατομμύρια χρόνια. Αυτό σημαίνει πως πριν από περίπου 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια ο γειτονικός πλανήτης θα ήταν για αρκετό (και όχι για σύντομο) χρονικό διάστημα ζεστός και υγρός, έχοντας μια πολύ πιο πυκνή ατμόσφαιρα από τη σημερινή. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, όσο περισσότερο χρόνο επικρατούσαν τέτοιες ευνοϊκές κλιματολογικές και περιβαλλοντικές συνθήκες, τόσο πιθανότερο είναι ότι κάποια στιγμή η ζωή έκανε την εμφάνισή της στον Αρη - κάτι που μένει να αποδειχτεί.
Πηγή: imerisia.gr

ΣΚΥΛΟΣ-ΗΡΩΑΣ ΕΣΩΣΕ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΥΠΟΝΟΜΟ 10 ΜΕΤΡΩΝ

Ο μικρός Κόλιν Μπέιλι, πετούσε το χαρταετό του στο Χέριμαν της Γιούτα, νότια του Σολτ Λέικ Σίτυ, όταν σκόνταψε και έπεσε σε μέσα σε ανοιχτό φρεάτιο, σε βάθος δέκα μέτρων.
Αρχικά ο 6χρονος έχασε τις αισθήσεις του. Όταν, στη συνέχεια, τις ανέκτησε, φώναζε ασταμάτητα για βοήθεια χωρίς ωστόσο να γίνει αντιληπτός.
Από τη στιγμή που δεν επέστρεψε σπίτι, η μητέρα του Κόλιν, ειδοποίησε την αστυνομία για να δηλώσει την εξαφάνισή του. Αμέσως οργανώθηκε ομάδα έρευνας της οποίας μέλος αποτέλεσε και ο Κόπερ, ένας σκύλος της αστυνομίας. Το απίστευτο σκυλί κατάφερε να εντοπίσει τη μυρωδιά του μικρού Κόλιν σε μόλις 20 λεπτά. Ένας αστυνομικός κατέβηκε στην τρύπα και ανέσυρε το τραυματισμένο παιδί που έδειχνε εμφανώς ανακουφισμένο.

Την επόμενη μέρα ο Κόλιν συναντήθηκε με το σκύλο που του έσωσε τη ζωή και του προσέφερε μια χριστουγεννιάτικη κάλτσα γεμάτη με λιχουδιές, σαν ένα ελάχιστο ευχαριστώ. «Μου έσωσε τη ζωή. Φοβήθηκα πραγματικά. Νόμιζα ότι θα χάσω τα Χριστούγεννα» είπε στην τοπική τηλεόραση ο 6χρονος.

Ο Κόπερ έχει εντοπίσει 81 υπόπτους και εξαφανισμένους, κατά το διάστημα που «εργάζεται» στο τμήμα ενώ ο χειριστής του δήλωσε πως «γι' αυτόν είναι απλά ένα παιχνίδι σαν το κρυφτό. Είναι μια όμορφη αλλαγή το να βοηθάς μια οικογένεια, από το να βρίσκεις κακούς» αποκάλυψε ο αρχιφύλακας Σέιν Μάθεσον.

Πηγή: protothema.gr

Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014

ΧΑΛΚΙΝΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΣΤΟ ΒΟΛΙΚΑΚΗ, ΣΤΟ 2ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ ΠΙΣΤΑΣ

Ο Χρήστος Βολικάκης κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο κεϊρίν στο 2ο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδηλασίας πίστας και έκανε το καθοριστικό βήμα για την πρόκριση του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλιάς.



Την πρώτη θέση κατέλαβε ο Γερμανός Στέφαν Μπότιχερ, ακολούθησε στην δεύτερη ο Κολομβιανός Ερνάντο Πουέρτα Ζαπάτα (+0.039), ενώ ο Χρήστος Βολικάκης τερμάτισε με διαφορά +0.099. 
Νωρίτερα ο 26χρονος Βολιώτης αθλητής είχε καταλάβει την πρώτη θέση τόσο στην προκριματική σειρά όσο και στον ημιτελικό.
Τα Παγκόσμια Κύπελλα αποτελούν σημαντικούς αγώνες στο κυνήγι βαθμών για την πρόκριση στους Ολυμπιακούς αγώνες στο Ρίο. Στο αγώνισμα του κέιριν προκρίνονται οι εννέα πρώτες χώρες της παγκόσμιας κατάταξης που δε συμμετέχουν στο ομαδικό σπριντ. Η Ευρώπη μπορεί να πάρει μέρος έως και με πέντε χώρες.
Ο Χρήστος Βολικάκης δήλωσε: 
«Ένα μετάλλιο που ήρθε μετά από σκληρή προετοιμασία και δύσκολες συνθήκες.  Το αποτέλεσμα όμως είναι η καλύτερη ανταμοιβή. Στο αγώνισμα του κέιριν, μ’ αυτό το μετάλλιο έχω εξασφαλίσει  κατά 99% την πρόκρισή μου στους Ολυμπιακούς».
 
Θ’ ακολουθήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο στο Κάλι (Κολομβία) 16-18 Ιανουαρίου 2015.
Πηγή: http://www.gazzetta.gr/other-sports/article/678285/halkinos-o-hristos-volikakis-sto-2o-pagkosmio-kypello

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΡΑΤΑΚΗΣ, ΠΡΩΤΟΠΟΡΕΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΘΩΣ ΕΝΤΟΠΙΣΕ ΤΟ ΓΟΝΙΔΙΟ ΤΟΥ ΓΙΓΑΝΤΙΣΜΟΥ


Ο Κωνσταντίνος Στρατάκης με την ομάδα του ανακάλυψε ένα γονίδιο που σχετίζεται με την υπερβολική ανάπτυξη των παιδιών, τον γιγαντισμό. Θεωρείται πως η ανακάλυψή τους θα οδηγήσει σε νέες θεραπείες της πάθησης μελλοντικά. Όπως επίσης  θα βοηθήσει εν καιρώ και στην περίπτωση των παιδιών με ανεπαρκή ανάπτυξη. Οι ερευνητές των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «New England Journal of Medicine», μελέτησαν 43 άτομα με γιγαντισμό και έκαναν συγκριτική ανάλυσή του γονιδιώματος τους. Η ανάλυση του DNA διαπίστωσε ότι όλα τα άτομα με υπερβολική ανάπτυξη είχαν κοινό τον διπλασιασμό της ίδιας μικρής γενετικής περιοχής στο χρωμόσωμα Χ. Οι επιστήμονες προσπάθησαν να εντοπίσουν ποιο ακριβώς γονίδιο μέσα σε αυτή την περιοχή του γενετικού υλικού έχει την μεγαλύτερη επιρροή στην υπερβολική ανάπτυξη ενός παιδιού. Η έρευνα ξεκίνησε με μια οικογένεια που κατά τη δεκαετία του ’90 επισκέφθηκε μια κλινική των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας για θεραπεία. Τόσο η μητέρα, όσο και τα δύο παιδιά της εμφάνιζαν γιγαντισμό. Η έρευνα επεκτάθηκε σε μια οικογένεια από την Αυστραλία, που είχε μια κόρη με γιγαντισμό και η οποία επίσης ήλθε για θεραπεία στην ίδια αμερικανική κλινική. Τελικά, μετά από πρωτοβουλία του Κ. Στρατάκη, η έρευνα διευρύνθηκε για να συμπεριλάβει και άλλα άτομα με γιγαντισμό, με τη συνεργασία του δρος Άλμπερτ Μπέκερς του βελγικού Πανεπιστημίου της Λιέγης, ο οποίος εδώ και 30 χρόνια μελετά άτομα με ακρομεγαλία και υπερβολική ανάπτυξη. Οι ερευνητές έκαναν επίσης ανάλυση δειγμάτων DNA από την υπόφυση 248 ανθρώπων με ακρομεγαλία, αλλά όχι γιγαντισμό. Κανείς τους δεν είχε τον ίδιο διπλασιασμό της συγκεκριμένης περιοχής στο χρωμόσωμα Χ, αλλά 11 από αυτούς είχαν μια μετάλλαξη στο γονίδιο GPR101. Οι ερευνητές βρήκαν τέσσερα γονίδια που είναι διπλασιασμένα σε όλους τους ασθενείς και από αυτά θεωρούν ότι ο πιο πιθανός «ύποπτος» για την πρόκληση γιγαντισμού είναι το γονίδιο GPR101, η δραστηριότητα του οποίου είναι έως 1.000 φορές πιο ισχυρή στην υπόφυση των παιδιών με υπερβολική ανάπτυξη, από ό,τι σε αυτά με φυσιολογική ανάπτυξη. «Πιστεύουμε ότι το γονίδιο GPR101 είναι σημαντικός ρυθμιστής της ανάπτυξης. Η εύρεση του γονιδίου που ευθύνεται για την υπερβολική ανάπτυξη στην παιδική ηλικία θα ήταν πολύ χρήσιμη, όμως το πολύ ευρύτερο ερώτημα είναι τι ρυθμίζει την ανάπτυξη», δήλωσε ο Κωνσταντίνος Στρατάκης. 

ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ ΑΠΟ ΓΙΓΑΝΤΙΣΜΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΟΥΣ ΖΩΗ

Το επόμενο βήμα για τους επιστήμονες, σύμφωνα με τον Έλληνα ερευνητή, είναι να βρουν πως ακριβώς δρα στον οργανισμό του παιδιού η αντίστοιχη πρωτεΐνη που εξαρτάται από το εν λόγω γονίδιο. Ήδη ξεκίνησαν σχετικές έρευνες στο εργαστήριο του κ. Στρατάκη. Ο γιγαντισμός είναι μια σπάνια διαταραχή που έχει ως συνέπεια τη δυσλειτουργία της υπόφυσης, ενός αδένα στη βάση του εγκεφάλου που παράγει τις ορμόνες της ανάπτυξης και ελέγχει επίσης τη δραστηριότητα άλλων αδένων στο σώμα. Οι άνθρωποι αυτοί είναι αφύσικα ψηλοί, με πολύ μεγάλα χέρια και πόδια, ενώ συχνά έχουν καθυστερημένη εφηβεία και προβληματική όραση. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι αιτίες τόσο του γιγαντισμού, όσο και τους αντιθέτου του, του νανισμού, ρυθμίζονται από τους ίδιους βιολογικούς μηχανισμούς. - See more at: http://www.ellines.com/good-news/

"BE MY HERO" : Η ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΔΟΤΕΣ ΜΥΕΛΟΥ ΤΩΝ ΟΣΤΩΝ

Γνωρίζατε ότι χρησιμοποιώντας μία μπατονέτα, σε μερικά δευτερόλεπτα, μπορείτε να γίνετε εθελοντές δότες μυελού των οστών;
Είναι όσο απλό ακούγεται για έναν υγιή άνθρωπο. Κι όμως, υπάρχουν εκείνες οι ιστορίες που έρχονται στο φως και δείχνουν πως πολλές φορές το μεγαλείο βρίσκεται στα απλά πράγματα. Μία τέτοια ιστορία είναι και της Κικής Λεγάκι, η οποία τον Αύγουστο του 2013 έμαθε πως η 12χρονη κόρη της, Φωτεινή, προσβλήθηκε από το λέμφωμα Burkitt, μία πολύ σπάνια νόσο. Οι δυο τους έμειναν στο νοσοκομείο σχεδόν ένα χρόνο. «Σε αυτό το διάστημα των τόσων μηνών στο νοσοκομείο γεννιέσαι και πεθαίνεις συνεχώς. Όλα κατεδαφίζονται και έρχεσαι σε σύγκρουση με αυτό που ήσουν, με αυτό που νόμιζες πως ήσουν. Σταματάς να πιστεύεις σε οτιδήποτε. Σου μένουν μόνο ο γιατρός, οι νοσοκόμες και η πίστη στον Θεό. Όλα τα άλλα σβήνουν. Αδρανεί η υπόλοιπη ζωή σου. Αδρανεί και μικραίνει και καταλαβαίνεις πόσο μάταια ήταν όλα αυτά τα μικρά που σε απασχολούσαν.

Όταν βάλεις το κεφάλι σου στο στόμα του θηρίου και μετά το βγάλεις, συνειδητοποιείς πως αυτά που θεωρούσες προβλήματα δεν είναι πραγματικά προβλήματα. Συνειδητοποιείς πως ήσουν καλά και απλά δεν το ήξερες» θυμάται η Κική Λεγάκι.

Με την έξοδο της Φωτεινής από το νοσοκομείο, η μητέρα της διαπίστωσε ότι αυτό που δεν μπορεί να κάνει είναι να κλειστεί στο σπίτι της. «Είπα πως αυτό που έζησα δεν μπορώ να το κρύψω, έπρεπε να το βγάλω προς τα έξω… να το φωνάξω. Όχι για να θρηνήσω, όχι για να πω τον πόνο μου, αλλά για να βρω τρόπο, με μια χαρούμενη ενέργεια, να μαζέψουμε δότες μυελού των οστών και να βοηθήσω όσο μπορώ στο να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία άνθρωποι σαν τη Φωτεινή μου». Και τι σημαίνει δότες; «Σημαίνει δίνω υγιή κύτταρα για να μπουν στο σώμα ενός παιδιού, που τα δικά του κύτταρα είναι ελαττωματικά και δημιουργούν καρκίνους. Πρόκειται για κύτταρα που αναπλάθονται και για μια διαδικασία που θυμίζει κατά 80% εκείνη της αιμοληψίας». Με μια μπατονέτα αξιοποιείται δείγμα σάλιου στο παγκόσμιο αρχείο εθελοντών δοτών.

Οι λέξεις «παιδικός καρκίνος» δημιουργούν αισθήματα οίκτου και συγκίνησης, που σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να καταλήξουν στην αποστροφή. Δεν θέλουμε να ακούμε, δεν θέλουμε να ξέρουμε. Η κυρία Λεγάκι το γνωρίζει και γι’ αυτό στόχος της δεν έγινε ποτέ η εύκολη συγκίνηση. «Είμαστε μια πολύ χαρούμενη παρέα, που προσπαθούμε να ευαισθητοποιήσουμε τους ανθρώπους, χωρίς να προβάλλουμε καμία τραγωδία, διότι η τραγωδία είναι προσωπικό δεδομένο δικό μου, του κάθε γονιού, δεν αφορά άλλους. Μπορείς να λυπηθείς, να νιώσεις συγκίνηση, αλλά δεν θα το καταλάβεις. Οπότε, στόχος του “Be My Hero” δεν είναι τα παιδιά ασθενείς. Αυτά τα παιδιά είναι ήδη ήρωες. Ήρωες είναι οι εθελοντές, που σκέφτονται πέρα από τον εαυτό τους, που σκέφτονται πώς μπορούν να γίνουν χρήσιμοι, πώς μπορούν να προσφέρουν κάτι που ήδη έχουν. Είναι ευλογία το να προσφέρεις. Είναι θεϊκό δώρο η υγεία, αλλά οι περισσότεροι το θεωρούμε δεδομένο. Και υπακούοντας σε κάποιο νόμο της φύσης οφείλεις να επιστρέψεις αυτό το δώρο. Ο κόσμος δεν ξέρει με πόσο απλό και ανώδυνο τρόπο μπορεί να βοηθήσει. Δεν μπορώ να κατηγορήσω κανέναν. Δεν ξέρουν. Κι αυτός είναι ο στόχος μας: να ενημερώσουμε για την τόσο απλή αλλά τόσο σημαντική διαδικασία, που είναι ικανή να σώσει έναν άνθρωπο. Σκεφτείτε το: μια μπατονέτα ισούται με μια ζωή».

Τι είναι όμως το «Be My Hero»; «Δεν είμαστε σύλλογος, ούτε αστική οργάνωση» εξηγεί η Κική Λεγάκι, «είμαστε μια πολύ χαρούμενη παρέα, που ξεκίνησε από το Facebook και το γκρουπ “Be My Hero”. Το όλο εγχείρημα σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε μέσα σε είκοσι ημέρες».
Έτσι, η κυρία Λεγάκι με τη συνδρομή της εταιρείας Publicis Consultants, το δήμο Στυλίδας και το δήμαρχο, Απόστολο Γκλέτσο, κινητοποίησε τη δραστήρια κωπηλατική ομάδα του South Evian Gulf Τeam (SEGT), που πραγματοποίησε συμβολικά το διάπλου του Μαλιακού και έκανε «απόβαση» στην παραλία Ραχές. Η χαμογελαστή ομάδα του «Βe Μy Hero» προσκάλεσε, με έναν ιδιαίτερο τρόπο, τους επισκέπτες της παραλίας να γίνουν εθελοντές δότες μυελού των οστών και τους επιβράβευσε για τη στήριξή τους με ένα βραχιολάκι με το κύριο μήνυμα της πρωτοβουλίας «Be My Hero», εντάσσοντάς τους πλέον στην ομάδα των «Ηρώων». «Ήρθαν να με ευχαριστήσουν άνθρωποι που τους δόθηκε η ευκαιρία να κάνουν μία καλή πράξη, να κάνουν κάτι έξω από το μικρόκοσμό τους» τονίζει η κυρία Λεγάκι.

Σε αυτή τη δράση παρούσα ήταν και η μικρή Φωτεινή. «Το συζητήσαμε και δεν είχε κανένα πρόβλημα» λέει η μητέρα της. «Στρατολογήθηκαν» τελικά 260 νέοι εθελοντές δότες, που συμπλήρωσαν την αίτηση και με απλό, ανώδυνο τρόπο έδωσαν δείγμα σάλιου για την ταυτοποίηση του ιστικού τους τύπου.

Εάν κάποιος στο εξής βρεθεί συμβατός με ασθενή που χρειάζεται μεταμόσχευση, θα ειδοποιηθεί για τη δωρεά, που γίνεται εύκολα, γρήγορα, ανώδυνα και ακίνδυνα με μια μέθοδο παρόμοια της απλής αιμοληψίας. «Ανυπομονώ να χτυπήσει το τηλέφωνο και να μου πουν πως είμαι συμβατή με κάποιον ασθενή» λέει η Κική, «αυτή είναι και η καλύτερη ψυχοθεραπεία: το να προσφέρουμε».