Τρίτη, 6 Μαΐου 2014

ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ 2014- Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΜΕ ΔΥΟ ΧΡΥΣΑ ΜΕΤΑΛΛΙΑ, ΤΡΙΑ ΧΑΛΚΙΝΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΥΦΗΜΗ ΜΝΕΙΑ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ!!

 
O Ροδίτης μαθητής σε παλαιότερη του επίσκεψη στο Προεδρικό μέγαρο 
Ο ΡΟΔΙΤΗΣ ΜΑΘΗΤΗΣ  ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΤΕΚΤΗΣΕ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΑΡΙΣΤΑ 40/40

Την Κυριακή 4-5-2014, διεξήχθη στο Πλέβεν της Βουλγαρίας ο διαγωνισμός για την  31η Βαλκανική Ολυμπιάδα Μαθηματικών ΒΜΟ2014  με την συμμετοχή 20 χωρών  
Στην αποστολή της Ελληνικής ομάδας συμμετείχε και ο Ροδίτης μαθητής της  Γ’ Λυκείου Αθηναγόρας  Στυλιανός  Σκιαδόπουλος του Κωνσταντίνου και της Ελένης
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που δόθηκαν στην δημοσιότητα ο Αθηναγόρας Σκιαδόπουλος  επιτυγχάνοντας το απόλυτο ΑΡΙΣΤΑ 40/40 κατέκτησε το ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ.
Η ελληνική ομάδα με δύο χρυσά μετάλλια, τρία χάλκινα και μία εύφημη μνεία κατετάγη στην 5η θέση ανάμεσα στις 20 χώρες που συμμετείχαν στην 31η  ΒΜΟ 2014
Η σταθερά υψηλή επίδοση του μαθητή μας δείχνει τον βαθμό προετοιμασίας του και μας κάνει αισιόδοξους για μια νέα μεγάλη επιτυχία στην 55η Διεθνή Ολυμπιάδα Μαθηματικών ΙΜΟ 2014 που θα διεξαχθεί στο Κέηπ Τάουν της Νότιας Αφρικής  από 3 έως 13 Ιουλίου και στην οποία θα συμμετέχει σαν μέλος της εξαμελούς Ελληνικής ομάδος για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.


ΠΗΓΗ http://rodosreport.gr/

ΣΥΝΤΗΡΗΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ 40 ΠΙΝΑΚΕΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΛΑΙΚΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ.

Επιστρέφουν την Τετάρτη 7 Μαΐου στη Μυτιλήνη από την Αθήνα, συντηρημένοι 40 από τους 51 πίνακες του μεγάλου λαϊκού ζωγράφου Θεόφιλου Χατζημιχαήλ.
Οι υπόλοιποι 11 θα παραμείνουν στα εργαστήρια συντήρησης του Υπουργείου Πολιτισμού αφού οι αλλοιώσεις και οι φθορές (εξαιτίας μυκητιάσεων και μικροοργανισμών) σύμφωνα με την έκθεση της αρμόδιας ομάδας συντηρητών είναι σημαντικές και χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή. Η επιστροφή τους θα ολοκληρωθεί στα τέλη καλοκαιριού.

Το Μουσείο Θεοφίλου στη Βαρειά της Μυτιλήνης μετά την επισκευή του και τον εκσυγχρονισμό θέρμανσης και φωτισμού μέσω ΕΣΠΑ πληροί πλέον όλες τις προϋποθέσεις ώστε να μην υπάρχουν στο μέλλον τέτοιου είδους φθορές στους πίνακες εξαιτίας κακών ενδογενών περιβαλλοντικών συνθηκών.

Το Μουσείο Θεοφίλου ανεγέρθηκε το έτος 1964 σε ένα προάστιο της Μυτιλήνης, τη Βαρειά, εκεί όπου γεννήθηκε και πέρασε τα παιδικά του χρόνια ο λαϊκός ζωγράφος, με έξοδα του Μυτιληνιού, φημισμένου καλλιτεχνικού εκδότη στο Παρίσι, Στρατή Ελευθεριάδη (TERIADE). Το 1965 ο TERIADE το δώρισε στο Δήμο της Μυτιλήνης μαζί με 86 πίνακες του Θεόφιλου, από την ιδιωτική του συλλογή, και από τότε λειτουργεί ως Δημοτικό Μουσείο.
Το κτίριο είναι κτισμένο με μυτιληνιά πέτρα σε χρώμα ροδί, που ταιριάζει απόλυτα με τον απέραντο ελαιώνα που το περιβάλλει. Αποτελείται από τέσσερις συνεχόμενες αίθουσες, μέσα στις οποίες υπάρχουν 86 ζωγραφικοί πίνακες του Θεόφιλου. Τα θέματα των πινάκων είναι παρμένα από την Ιστορία, Μυθολογία, Λαογραφία. Αναπαριστούν επίσης σκηνές από την καθημερινή ζωή, ενδυμασίες, τοπία κ.ά.
  

Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ
 
 Γεννήθηκε γύρω στα 1868 στη Μυτιλήνη, στο γραφικό προάστιο της Βαρείας, όπου έζησε τα παιδικά του χρόνια. Ανήσυχος κι ονειροπαρμένος, ζώντας σ' ένα κόσμο δικό του δεν έδειξε καμιά επιμέλεια ούτε στα γράμματα ούτε στην τέχνη του σοβατζή στην οποία τον ώθησαν οι δικοί του. Μοναδικό του "μεράκι" ήταν να ζωγραφίζει. Σε χαρτιά, σε κεραμίδια, σε ξύλα κι όποια άλλη επιφάνεια του ήταν προσιτή.
Η ζωγραφική είναι αυτή που τον οδήγησε, παιδί ακόμα, στη Σμύρνη, που για την εκεί ζωή του πολλά "θρυλούνται", χωρίς τίποτα ή σχεδόν τίποτα νάναι βεβαιωμένο, εκτός απ' το γεγονός ότι εκεί βρίσκει το κατάλληλο κλίμα για να εκδηλώσει ελεύθερα την κλίση του στη ζωγραφική και να δημιουργήσει έτσι την πρώτη περίοδο του έργου του, Απ' τη Σμύρνη ο Θεόφιλος φεύγει για να βρεθεί στο Πήλιο, όπου επί τριάντα χρόνια, μέσα στη φτώχεια και τη μιζέρια, περιπλανάται στα χωριά, ντυμένος άλλοτε Τσολιάς κι άλλοτε Μεγαλέξανδρος, αφηγούμενος απορίες των απελευθερωτικών αγώνων του Έθνους, παίζοντας θέατρο και δημιουργώντας τη θαυμάσια ζωγραφική της δεύτερης περιόδου, μέσα σ' έναν κόσμο που τον περιγελούσε, τον πείραζε και που εκείνο; όμως αγαπούσε με μια απέραντη ανεξικακία.
Μετά την απελευθέρωση της Λέσβου από τον τουρκικό ζυγό (1912) επιστρέφει στη Μυτιλήνη για να ολοκληρώσει τον κύκλο της ζωγραφικής του και να δημιουργηθεί την τρίτη και τελευταία περίοδο της ζωγραφικής του μέχρι το Μάρτιο του 1934 οπότε και πεθαίνει. Μιας ζωγραφικής που την χαρακτηρίζει η ζωντάνια, η δροσιά, ο αυθορμητισμός, η χρωματική ευφορία. Μια ζωγραφική στην οποία ανακατεύονται συχνά μ' ένα τρόπο διασκεδαστικό, αλλά ταυτόχρονα και συγκινητικό, ερωτευμένες κοπέλες, παλικάρια , πόλεμοι, ναυμαχίες, ειδυλλιακές σκηνές.
Οι Μεγάλοι Μύστες της Τέχνης που ασχολήθηκαν με τις ζωγραφιές του Θεόφιλου υπογράμμισαν, με ιδιαίτερη έμφαση, τις καθαρά ζωγραφικές αρετές του έργου του: Τη χρωματική του ποιότητα. Τον πλούτο των χρωμάτων και των σπάνιων τόνων τους. Τη λεπτότητα και την ευγένεια των τόνων αυτών. Και τέλος τη θαυμάσια χρήση του ελληνικού φωτός.

Πηγή: imerisia.gr
           mytilene.gr